Odkurzane, czyszczone i właściwie konserwowane meble będą nam dłużej służyły i nawet po latach wyglądały jak nowe. Dlatego, też warto wiedzieć jak o nie dbać i czym je czyścić. Meble z drewna są najszlachetniejsze, pięknie się starzeją i nie tracą swojej atrakcyjności. Wymagają jednak szczególnej, nietrudnej pielęgnacji. Na nowe meble wykonane z drewna litego, które pochłaniają światło z otoczenia, przez około 6 tygodni nie należy stawiać żadnych przedmiotów, ani ozdób. W miejscach zasłoniętych zdarzyć się może, że mogą zostać jaśniejsze plamy. Surowe drewno można na początku zakonserwować, pomalować gorącym olejem lnianym. Zabieg ten trzeba po trzech dniach powtórzyć. Gdy mebel się zakurzy, należy przetrzeć go wilgotną szmatką z dodatkiem detergentu przeznaczonego do litego drewna. Szmatkę należy zawsze prowadzić wzdłuż słojów drewna. Ciemne mebla można też czyścić świeżo zaparzoną herbatą. Z kolei meble fornirowane, czyli pokryte cieniutkim płatem drewna czyści się tak samo jak meble z litego drewna. Trzeba jednak uważać, by zbyt mocnie nie zmoczyć forniru, ponieważ wtedy puchnie i może odstawać. Najłatwiejsze w czyszczeniu są meble wykonane z płyty MDF, najlepiej należy przecierać je wodą. Nie wolno ich szorować środkami zawierającymi chlor.
Wady drewna są to uszkodzenia lub anomalie jego budowy oraz takie cechy naturalne, które ograniczają zakres użyteczności drewna. Drewno jest surowcem organicznym powstałym w procesie wzrostu roślin drzewiastych. Pod wpływem czynników zewnętrznych mogą nastąpić zmiany normalnych właściwości drewna zarówno podczas wzrostu drzewa, jak i po jego ścięciu. Wszelkie odchylenia od prawidłowej budowy drewna oraz ujemne zmiany jego właściwości określa się mianem wad drewna. Jedną z wad drewna są sęki, które stanowią normalną i nieodłączną cechę każdego drewna, zakłócają one prostoliniowy przebieg włókien i sprawiają trudności w obróbce i stosowaniu drewna. Twarda zgnilizna jest wadą dość poważną, lecz dopuszcza się ją w materiale do wyrobu środków płyt stolarskich, ponieważ materiał taki jest mniej skłonny do paczenia. Wady pierwotne powstają w drewnie za życia drzewa, z kolei wady wtórne to te powstające w czasie składowania lub obróbki drewna. Wpływ wad na jakość drewna zależy od rodzaju, rozmiarów i od umiejscowienia wad w drewnie. W celu ułatwienia przeglądu wad drewna przyjęto podział oparty na dwa kryteria, pierwszy decyduje o przyczynie powstania wady, natomiast drugi o wpływie wady na jakość drewna.
Drewno poddane procesom chemicznym ulega przeobrażeniom, w wyniku których zmienia się jego istota. Z drewna otrzymuje się nowe, różne od drewna materiały. W dziedzinie chemicznego przerobu drewna pierwsze miejsce zajmuje przemysł celulozowo – papierniczy. Do przerobu na celulozę stosuje się drewno okorowane i rozdrobnione na zrębki. Zrębki można produkować z drewna cienkiego, z odpadów przemysłowych i żerdzi. Celuloza jest podstawowym surowcem do produkcji papieru oraz szeregu innych wyrobów, jak sztuczne włókno tekstylne, materiały wybuchowe, sztuczna skóra czy wiele innych. Drewno można również wykorzystać, przetwarzając je metodą hydrolizy na cukry proste, które są pożywką w procesie drożdży pastewnych, które są stosowane jako dodatek do pasz. Jednym z najnowszych kierunków chemicznego przerobu drewna na cele spożywcze jest produkcja tzw. płynnego dymu. Płynny preparat wędzarniczy wstrzykuje się w przetwory mięsne, eliminując w ten sposób długotrwały sposób wędzenia. Innym procesem chemicznym jest również piroliza czyli sucha destylacja drewna. Głównym celem tej produkcji jest pozyskanie węgla drzewnego. Kolejny kierunek przerobu stanowi ekstrahowanie drewna. W procesie ekstrakcji benzyną otrzymuje się z rozdrobnionej karpiny przemysłowej terpentynę i kalafonię. Są to surowce wykorzystywane w przemyślę farmaceutycznym i mydlarskim i wielu innych. Chemiczne metody przerobu drewna dają możliwość bardziej racjonalnego i celowego wykorzystania drewna niż w przypadku obróbki mechanicznej.